| < Terug naar Home |
 15-09-2009 (GL 675) "Demente fossiel!" We kwamen alleen maar voor koffie, maar werden getrakteerd op een fijne uitspraak. Iemand kwam niet op de naam van iemand anders en alleen maar omdat die iemand anders niet ophield met flapperen en het ook niet meer wist. Tsja. We worden ook wat ouder en we werken te hard (echt waar, staat in de krant!) dus we vergeten wel eens wat. Daar hadden we voor verzonnen dat we een boekje gingen gebruiken als extern geheugen, en tegelijkertijd vergaten we daar de belangrijkste zaken in op te schrijven. (14-09-2009 (GL 674) Sokken. Wat? Ja! Sokken. Witte sokken, zwarte sokken, gestreepte sokken, geruite sokken, sokken met gaten, but socks nonetheless. Vandaag was het fris. En dus sokken. Geerte Nijman gaf het nog niet op: de zomer zou echt voorbij zijn als ze haar laarzen weer uit de kast zou halen. Waren we vorige week nog bezig de zon en de warmte buiten de personeelskamer te houden, waarbij er -waarschijnlijk - onherstelbare schade werd toegebracht aan een zonnescherm. Liepen we puffend en zwetend door de school. Zaten de eerstejaars nog lekker buiten te Chinezen (het eten, niks anders!!) in de zon. IJsje, frisje. 12-09-2009 (MT 673) "Mag het raam open?" Dat mocht. Graag zelfs. Voor leren is een open geest nodig. Niet te snel iets afserveren, niet te snel de ramen dicht. Als je de wereld wil leren kennen, moet je hem immers wel binnenlaten. Eerst kijken, proeven, proberen, trachten te begrijpen en dán pas je eigen mening. Zo staat het ook in de inleiding die Frank Tarenskeen schreef voor de stencils van CKV. In de eerste schoolweek kwamen we gelukkig heel veel leerlingen tegen, die de ramen wijdopen hadden staan. Da's mooi. Die gaan een hoop leren. We durven zelfs te stellen dat deze leerlingen een grote kans hebben om gelukkig te worden. De wereld is groot en veelzijdig, er is vreselijk veel om van te genieten en als je weet wat er allemaal te koop is, kun je voor jezelf goed zaken doen. Helaas kwamen we ook een paar leerlingen tegen, waarbij de ramen stevig op de knip zitten. Die pik je vrij snel er uit, want die hebben vaak een duidelijke mening: iets is vet of chill, dan wel saai of <DRIELETTERWOORDJE> (zie FD 672). Al hetgeen dat op hun positieve benadering kan rekenen, heeft vrijwel zonder uitzondering betrekking op zaken waarvoor men zelf geen enkele eigen inspanning hoeft te verrichten: men hoeft niet na te denken, niet aardig te zijn, niet gedisciplineerd, niet ijverig, niet nieuwsgierig etc.. Wanneer dat alles echter wél vereist is, gaat niet alleen het raam op de knip, maar gaan soms zelfs luidruchtig de luiken dicht. "Ja, mijn mening. Dat vind ik nou eenmaal. Mag toch?" Ja hoor. Dat mag. Je kunt de wereld immers ook in het licht van je eigen spaarlamp bekijken. Maar buiten schijnt de zon.10-09-2009 (MT 672) Laten we het eens even over kut hebben. Pardon? Kut, ja. Kut kut kut. En wat heeft dat met school te maken? Nou blijkbaar alles. Kutrooster. Kutles. Kutboek. Kutvak. Kutschrift. Kutlokaal. Kuthuiswerk. Kutregel. Kutzoemer. Kutschool. Je kunt de toevoeging bijna voor elke schoolaanlegenheid plakken en het zal blijken dat het in die combinatie door de leerlingen wel eens gebruikt is. We zijn alleen kutvakantie en kutvrij nog niet tegen gekomen. Collega's die modern zijn, wijzen er op dat voor de tweede wereldoorlog het woordje rot dezelfde gevoelswaarde had als kut nu, maar ach... het wil bij ons maar niet wennen. Het woordje stuitert nog steeds tegen het trommelvlies als een obese kleuter op een trampoline en blijft daar net zo lang op en neer gaan totdat we er wat van gezegd hebben. "Hé hé! Mag het iets netter?" Of het klassieke: "Ga jij eens even je mond spoelen." Of, met een wanhopige poging tot humor: "Zeg, loop alsjeblieft niet zo met je geslachtsdelen te strooien." Leerlingen gaan dan vaak over op het platgetreden kwalitatief uitermate teleurstellend, maar de schade is natuurlijk al aangericht. Misschien moeten we een actie beginnen om deze vrouwonvriendelijke verwensing de schoolwereld uit te helpen. Ideetje: een put voor een kut. Elke keer als iemand kut zegt, moet hij 50 cent storten in het put-voor-een-kut-fonds, waarvan waterputten worden aangelegd in een achtergebleven gebied, de Sahel of Millingen of zoiets.09-09-2009 (MT 671) De eerste schooldag, het eerste smoesje. Vijfdeklassers die - "tjee, je meent 't" - spontaan vergeten waren dat het eerste lesuur niet om 9.00 uur begint. Ze mochten het allemaal aan Reinald op den Buijs komen uitleggen bij de
|  |