| < Terug naar Home |
 26-03-2009 (DG 596) Wat doe je op een dag dat er geen leerlingen op school verwacht worden met het personeel? Studie-uur in lokaal 13? Tafelvoetballen in de aula? Rondje om de school laten rennen? Nee, dan laat je ze allemaal verzamelen op een mooie locatie aan de rand van de Groesbeekse bossen. Onder het genot van een lekker kopje koffie of thee en gaat de dag gebruikt worden om samen van gedachten te wisselen over het wel en wee van de school. En zo gebeurde het dat terwijl de leerlingen thuis allemaal hard zaten te zwoegen boven hun stof voor de proefwerkweek, het personeel van de Notre Dame hard zat te zwoegen boven grote vellen papier. Er werd gesproken, geluisterd, appeltaart gegeten, aangevuld, gediscussieerd, geluncht en gewandeld, geschreven, gepresenteerd, kortom de dag vloog productief voorbij. Nu maar hopen dat de leerlingen vandaag net zo hard gewerkt hebben, zodat zij de komende toetsweek tot mooie producten kunnen komen. Vast wel. Want waar heeft het personeel anders dat harde werken van afgekeken. Oh ja, bijna vergeten. Er waren ook kroketten! 25-03-2009 (DG 595) Klas 5 drama en beeldend 3 hadden het weer mooi voor elkaar. Een amusante voorstelling voorzien van mooi illustraties. Oogverdovend. Het was echter vooral voor de acteurs maar goed dat het vanavond ook echt de avond van de voorstelling was. Martijn en Ward waren er namelijk ondertussen kippig van en Maud begon zelfs al haantjes-gedrag te vertonen. Maar vooral voor Teun was het de hoogste tijd. Wat begon als een leuk idee, eindigde voor hem in een nachtmerrie. Tijdens de voorstelling had hij namelijk de twijfelachtige eer bijna een volledige rol maria-kaakjes op te mogen peuzelen. Nu zou je zeggen dat dit toch niet echt een probleem zou moeten zijn. Het gaat hier tenslotte om best lekkere, makkelijk verteerbare, weinig calorieën bevattende koekjes. Maar ja, om je rol op het moment suprême goed te beheersen moet je wel oefenen. Oefenen, oefenen en nog eens oefenen. En dan natuurlijk wel met de benodigde attributen. Daarom was kaakjes-fabrikant, beginnend met de letter V, zo vriendelijk geweest een enorme doos vol rollen van deze lekkernij te sponsoren. In het begin was dat natuurlijk nog een heerlijk idee, maar na al die maanden en dus tig rollen werd het allemaal toch wel wat lastiger voor onze Teun. Maar dapper at hij zich door de avond heen en rond 21.30 uur vanavond was hij verlost. De avond kon worden afgesloten met een alom tevreden gevoel, koffie en thee. En een koekje natuurlijk. 24-03-2009 (DG 594) Tijd is belangrijk. Tijd voor school, tijd voor sporten, tijd voor slapen en ga zo maar door. Op tijd is ook belangrijk. Op tijd je boeken inleveren, op tijd je huiswerk af hebben, op tijd op school komen. Het valt alleen niet altijd mee. Want dat boek ligt toevallig nog op het nachtkastje, het huiswerk is door de hamster opgegeten en op tijd komen, tja, dat lukt gewoon niet altijd. En daar is ook alle begrip voor, we zijn nu eenmaal de beroerdste niet. Helaas is dat begrip niet onbeperkt houdbaar en na twee foutjes wordt het toch echt tijd voor maatregelen. De computeruitdraai is bij de derde melding onverbiddelijk: de volgende ochtend om 8.00 uur op school verschijnen! Gelukkig wordt men dan wel opgevangen door Trix Kranenburg. Zij heeft dan al geruime tijd haar positie ingenomen om de arme zielen op te vangen. En ze zit er niet alleen ruim op tijd, ze moet er vaak ook geruime tijd voor gaan zitten. Want hoe kan het ook anders, ook hier valt het op tijd komen niet altijd mee. Gelukkig wel altijd met goede redenen. Want nog steeds niet genoeg benzine in de brommer, helemaal moeten sjokken vanaf de bushalte, de omleiding die er al weken is, beren op de weg. Het zal je maar gebeuren en dan ook nog net op die ene ochtend dat je al (weer) de klos bent. Op voor de herkansing dus. Beste Kasper, Willem en Koen: tot morgenvroeg. Enne, opletten voor die beren hè……… 23-03-2009 (DG 593) Alwetend. We worden nog wel eens geacht dit te zijn. We weten namelijk vast wel waar Corrie van Dongen is, want ze zit niet in de leerjaarmentorenkamer. Ook Ed van Loon zit niet achter zijn bureau, dus zijn verblijfplaats moet ons ook bekend zijn. En waar Han Verhoeven uithangt, kunnen we dan ook wel gelijk even bekend maken. En als we dan toch bezig zijn kunnen we gelijk ook wel even vertellen waar de tas van Marloes, de i-pod van Sven en de grafische rekenmachine van Koos zijn. Gelukkig zijn we niet alwetend en moeten we het antwoord ook wel eens schuldig blijven. Een simpel “dat zoeken we even op” of “vragen we even na” biedt dan uitkomst. Soms denken we iets te weten, maar dan blijkt een ander het toch weer net anders te weten. Terwijl we beiden toch echt dachten hetzelfde te weten. Het overkwam Els Rots en Coby van der Berg vandaag ook. Ze wisten het allebei. Bij het lidwoord een en een zelfstandig naamwoord hoort een persoonsvorm in het enkelvoud/meervoud. Wat het nou precies was? We weten het niet. De zoemer rukte ons weg bij dit vraagstuk en voerde ons naar een andere les vol wetenswaardigheden. Morgen nog maar eens navraag doen. Komt die alwetendheid misschien toch nog eens binnen handbereik. 20-03-2009 (MT 592) Een autoband. Talloze snoeppapiertjes. Een winkelwagentje. Blikjes. Flesjes. Peuken. Een poster. Een houten lijst. Twee grote plastic dingen, afkomst onduidelijk. Aluminiumfolie, een paraplu, een rol staaldraad, een stapel kranten en ga zo maar door. Notre Dame veegde haar stoepje - beter: slootje - schoon en dit verdween allemaal in de vuilniszak of in de vuilniswagen die later op de dag langskwam.* De actie Ubbergen Schoon kreeg aldus een mooie start en klas 2B nam de honneurs waar. Het schoonmaken was gezellig, het weer werkte mee en de gemeente had in de persoon van wethouder (en buurvrouw!) Leidy van der Aalst gezorgd voor prima schoonmaakmateriaal. Er waren stevige werkhandschoenen, vele papiergrijpertjes en - even slikken voor de dames, "vet voor schut!" - fel geel gekleurde werkhesjes. Even werd het spannend. Jolien vond een damesschoen, Anne een haarklem en even later viste Luc een plastic vuilniszak met een bolvormige inhoud uit de sloot... De inhoud bleek echter alleen maar water te zijn. Al met al was het een zeer geslaagde actie. "Moeten we vaker doen," zei Anna en gelijk had ze. Misschien vinden we een volgende keer dan eindelijk eens die leerling terug die de nonnetjes in 1937 waren kwijtgeraakt bij het project "Genietten en leeren van des Heeren scheppinck (twaalfuurtje medeneemen)".
|  |